તું નહોતી તો સીધી સરળ રાહ હતી અમારી
તું ઉભી છે ત્યાં વળ્યા વિના ક્યાં રહેવાઇ છે?

મારગ છે કાંટાળો છે છતાં દર્દ સહેતા રહીશું
દર્દ દુર ના થાઇ એવી દવા કયા શોધાઇ છે?

મજા જ માણવી હોય તો એકલા માણી શકાય
સાથે રહીને મજાની સજા ક્યાં માણી શકાઇ છે?

તારે કૈં બોલવું નહી,જાણે મેનાનું મૌનવ્રત હોય
તું સમજે એ ભાષામાં શાયરી કયાં લખાઇ છે?

રહસ્યો ખોલી ગયાં લોકો પોપટ થૈ મારી સામે
સ્ત્રીઓના એક તું છે,મને કદી ક્યાં સમજાઇ છે?

આશ એક જ છે જિંદગીમાં,મહોતરમાં હવે તારી
તું નો’તી પહેલા કૈં આવી ગઝલો કયાં લખાઇ છે

તારી શરતો,તારા બોલ,તું કહે બધું મંજુર બોલ!
તારા આગમને કવન શોભે,તો કયાં કાંચું કપાઇ છે?

(નરેશ કે.ડૉડીયા)

તરછોડાયેલી પળૉના વાદળૉને ભેગા કરીને
કોરી ક્ષણો પર વરસવા મનમુકીને આવજે તું,

સીધી લિટીએ નજરોના તીરનું ભાથુ ભરીને
કૈંકને નશીલી નજરોથી બહેકાવીને આવજે તું,

શ્વેત વસ્ત્રૉને ત્યજીને સંધ્યાના રંગે રંગાય ને
યુવાનીનો ગુલાબી આલમ સજાવીને આવજે તું

આથમતા સુરજને રાતની ખામી ના દેખાય
જુલ્ફોને સુરજની સામે લહેરાવીને આવજે તું,

આજની રાતને વિંનતી સાથે લંબાવી છે
મારી આબરૂ જાળવવા જાળવીને આવજે તું

સ્મરણનું ચાતક વર્ષોથી તરસે છે પિંજરામાં
હોઠોમાં લથબથ ચોમાસું સજાવીને આવજે તું

ફરીથી સજાવીશું એ ભીની લાગણીની મૌસમ,
તારા મૌસમી મિજાજને છલકાવીને આવજે તું

કંઇક ચુમ્બનોના કારસા કરવા છે તારી સાથે
વર્ષાવનો જેવી લાગણીને ભડકાવીને આવજે તું

(નરેશ કે.ડૉડીયા)

ઈમાન વેચનાર છે, આરામથી ખુદા,
ખાતો રહે છે, ઠોકરો ઈમાનદાર કેમ ?

નિર્દોષ ભોગવે સજા, દોષિત મજા કરે,
તુજ મે’રબાનીના ખુદા આવા પ્રકાર કેમ ?

ઈમાનદારી છોડવાનો છે સમય હવે
આવે છે રાત-દિ’ મને આવા વિચાર કેમ ?

અડ્ડો જમાવી બેઠી છે વર્ષોથી પાનખર,
ભૂલી ગઈ છે બાગને મારા બહાર કેમ ?

લેવા જવાબ ઓ ‘જલન’ અહીંથી જવું પડે,
પાછા ફર્યા નથી હજુ ઉપર જનાર કેમ ?

“જલન માતરી”

એમનાં દર્શન થયાં મોકા વિના
સ્વપ્ન એક જોયું હતું નિદ્રા વિના

કોઈ માને કે ન માને સત્ય છે
ચાંદ જોયો છે અમે ડાઘા વિના

આપણે પણ મૌનનો દરિયો હવે
પાર કરીએ શબ્દની નૌકા વિના

જાય છે ક્યાં ઘરની દીવાલો બધી
આજ અમને કાંઈપણ પૂછ્યા વિના

કોણ અચાનક આવ્યું ઘરમાં અદમ
કેમ અજવાળું થયું દીવા વિના ?

-શ્રેયસ ત્રિવેદી ‘હોશ’ via Facebook

રસ્તા જોયા માણસ જોયા વિચારને પણ જોતા શિખ્યો,
કોઈ નથી જંપીને બેઠું માણસ માતમ કર્યા કરે છે.

પવન આવતા કરે ઉડાઉડ પ્લાસ્ટિકની હલકી કોથળીઓ,
જોયા છે મેં સુખનાં છાંટા ઘણાંયે અધ્ધર ફર્યા કરે છે.

ગળી જાય છે બધાય સુખદુ:ખ, ગળી જાય છે બધુ ભલભલું,
મનનું નામ ધરીને ભીતર ભૂખ્યો અજગર ફર્યા કરે છે.

દર્શન છોડી પ્રદક્ષિણામાં રસ કેવો ‘મિસ્કીન’ પડ્યો છે,
ભીતર પ્રવેશવાને બદલે ચક્કર ચક્કર ફર્યા કરે છે

- રાજેશ વ્યાસ ‘મિસ્કીન’

સાવ સોનાની ઝારી અમારી
રતન જડિત રઢીયાળી
સાસુ રિસાળ મોરી નણદી હઠીલી
દિયર દે મોહે ગારી રે …..
જદુપતિ જલ ભરવા દો …કીને કાંકરી …..

કદમ્બ તળે કહાના રાસ રમે ને
નાચે રાધા પ્યારી
મીરા કહે પ્રભુ ગિરિધર નાગર
ચરણ કમળ જાઉ વારી રે
જદુપતિ જલ ભરવા દો . …કીને કાંકરી ….

કંકુ કેસરના વ્હાલા સાથિયા પૂરાવશું
ને આંગણમાં પાડુ સારી ભાત
રહી જાઓ શ્યામ…

સૂના મંદિરિયામાં જ્યોતો પ્રગટાવશું
ને મીઠી કરીશું વ્હાલા વાત
રહી જાઓ શ્યામ…

બાઇ મીરાં કહે પ્રભૂ ગિરિધરના ગૂણ
જોતાં ઠરે છે મારી આંખડી
રહી જાઓ શ્યામ…

રહી જાઓ શ્યામ તમે આજની રાતલડી
વિનવે આ ભોળી રે ગોવાલણ

- મીરાબાઇ